1991–1993-cü illər Azərbaycanın müstəqillik tarixinin mürəkkəb və ziddiyyətli mərhələlərindən biri olmuşdur. Həmin dövrdə ölkədə siyasi qeyri-sabitlik, iqtisadi çətinliklər və hərbi-siyasi böhran dərinləşir, hakimiyyət daxilində qarşıdurmalar dövlət idarəçiliyinə ciddi təsir göstərirdi. Mövcud vəziyyətdən çıxış yollarının müəyyənləşdirilməsi və ölkənin gələcək inkişaf istiqamətinin seçilməsi cəmiyyət qarşısında duran əsas məsələlərdən birinə çevrilmişdi.
Həmin illərdə xalqın müxtəlif təbəqələri ölkədə sabitliyin və dövlət idarəçiliyinin təmin olunmasını tələb edirdi. Siyasi böhranın dərinləşməsi fonunda Heydər Əliyevin dövlətçilik təcrübəsi və siyasi fəaliyyəti cəmiyyətdə xüsusi diqqət çəkən amillərdən biri idi. Naxçıvanda fəaliyyət göstərən Heydər Əliyev 1990–1993-cü illərdə həyata keçirdiyi siyasi fəaliyyətlə Azərbaycanın dövlətçilik məsələlərinə dair mövqeyini ortaya qoymuşdu.
1993-cü ilin iyununda ölkədə vəziyyətin kəskinləşməsi fonunda Heydər Əliyev Bakıya dəvət edildi. İyunun 15-də onun Azərbaycan Ali Sovetinin sədri seçilməsi ölkənin siyasi həyatında mühüm hadisə oldu. Sonrakı proseslər nəticəsində Heydər Əliyev 1993-cü il oktyabrın 3-də Azərbaycan Respublikasının Prezidenti seçildi. Bu dövrdən etibarən dövlət idarəçiliyinin möhkəmləndirilməsi, siyasi sabitliyin təmin edilməsi və ölkənin qarşılaşdığı böhranın aradan qaldırılması istiqamətində yeni mərhələ başladı.
Beləliklə, 1991–1993-cü illərin hadisələri Azərbaycanın müstəqillik tarixində mühüm siyasi təcrübə yaratdı. Həmin dövr ölkənin dövlət müstəqilliyinin qorunması, siyasi sabitliyin təmin edilməsi və güclü dövlət institutlarının formalaşdırılmasının əhəmiyyətini nümayiş etdirən tarixi mərhələ kimi yadda qaldı.
Nağıyev Abbas – Zərdab rayonu, Dəli Quşçu kənd sakini, pensiyaçı
