1991-1993-cü illər ölkəmizin müasir tarixində hərc-mərclik, özbaşınalıq və qeyri-peşəkar idarəetmə dövrü kimi xatırlanır
1991-1993-cü illər ölkəmizin müasir tarixində hərc-mərclik, özbaşınalıq və qeyri-peşəkar idarəetmə dövrü kimi xatırlanır. Dövlət idarəçiliyində ardıcıllığın və peşəkarlığın kifayət qədər təmin olunmaması, siyasi qarşıdurmaların dərinləşməsi, müxtəlif qüvvələr arasında hakimiyyət uğrunda mübarizənin kəskinləşməsi ölkədə sabitliyin pozulmasına səbəb olan əsas amillər sırasında idi.
Müstəqilliyin ilk illərində Azərbaycan dövləti həm daxili, həm də xarici xarakterli ciddi problemlərlə üz-üzə qalmışdı. Ermənistanın Azərbaycana qarşı hərbi təcavüzü nəticəsində ərazilərimizin işğalı, çoxsaylı insan itkisi və qaçqın-köçkün probleminin yaranması ölkənin onsuz da mürəkkəb olan vəziyyətini daha da ağırlaşdırmışdı. Eyni zamanda iqtisadi böhran, sosial çətinliklər və idarəetmədəki problemlər əhalinin gündəlik həyatına ciddi təsir göstərirdi.
Həmin dövrdə dövlətin suveren mövcudluğuna təhdid yaradan müxtəlif amillər özünü daha qabarıq şəkildə göstərirdi. Dövlət institutlarının zəifləməsi, siyasi sabitliyin pozulması və hakimiyyət daxilindəki qarşıdurmalar dövlətçiliyin gələcəyi ilə bağlı ciddi narahatlıqlar doğururdu. Dövlətin qarşısında duran həyati əhəmiyyətli məsələlərin həlli üçün peşəkar və ardıcıl idarəetməyə ehtiyac olduğu bir vaxtda siyasi proseslərdəki qeyri-sabitlik vəziyyəti daha da mürəkkəbləşdirirdi.
Bu şəraitdə Azərbaycan xalqı ölkənin qarşılaşdığı ağır problemlərin həllini və dövlətçiliyin qorunmasını təmin edə biləcək siyasi liderə ehtiyac duyurdu. Müstəqilliyin ilk illərində xalqımız qarşıya çıxan çətin problemlərin həllini, xilaskarlıq missiyasını Ulu öndər Heydər Əliyevdə görürdü. Onun dövlət idarəçiliyi sahəsində böyük təcrübəyə malik olması, Azərbaycan xalqı və dövlətçiliyi ilə bağlı mövqeyi cəmiyyətin müxtəlif təbəqələrində ona olan inamı artırırdı.
Ümummilli lider Heydər Əliyevin 1993-cü ildə siyasi hakimiyyətə qayıdışı Azərbaycanın müasir tarixində mühüm dönüş mərhələsi kimi təqdim olunur. Ölkədə siyasi sabitliyin bərpası, dövlət institutlarının möhkəmləndirilməsi və idarəetmə sisteminin yenidən qurulması qarşıda duran əsas vəzifələr idi. Bu dövrdə dövlətçiliyin qorunması və möhkəmləndirilməsi istiqamətində atılan addımlar Azərbaycanın gələcək inkişafının siyasi əsaslarının formalaşdırılmasına xidmət etdi.
1993-cü ilin iyununda Ulu öndər Heydər Əliyevin Bakıya qayıdışı ilə ölkənin siyasi həyatında yeni mərhələ başladı. Azərbaycan Respublikasının Ali Sovetinin sədri seçilməsi və sonrakı siyasi proseslərdə fəal rol alması ölkədə dövlət hakimiyyətinin möhkəmləndirilməsi istiqamətində mühüm addımlarla müşayiət olundu. Həmin ilin oktyabrında keçirilən prezident seçkilərində xalqın böyük səs çoxluğu ilə Ulu öndər Heydər Əliyevi Prezident seçməsi isə ölkənin gələcək siyasi inkişaf istiqamətinin müəyyənləşməsində mühüm hadisə oldu.
1991-1993-cü illərin tarixi təcrübəsi göstərir ki, müstəqilliyin əldə edilməsi qədər onun qorunması və möhkəmləndirilməsi də böyük siyasi məsuliyyət tələb edir. Dövlətçiliyin davamlılığı üçün peşəkar idarəetmə, siyasi sabitlik, güclü dövlət institutları və milli maraqlara əsaslanan ardıcıl siyasət mühüm şərtlərdir. Azərbaycanın müstəqilliyinin ilk illərində yaşanan mürəkkəb proseslər də bu baxımdan mühüm tarixi dərslər ortaya qoymuşdur. Bu dövrün hadisələrinə nəzər salarkən əsas məqam ondan ibarətdir ki, müstəqil dövlətin qarşılaşdığı böhranların aradan qaldırılması üçün dövlətçilik təcrübəsi, siyasi iradə və peşəkar idarəetmə mühüm əhəmiyyət daşıyır.Ümummilli lider Heydər Əliyevin siyasi hakimiyyətə qayıdışından sonra dövlət quruculuğu istiqamətində həyata keçirilən tədbirlər Azərbaycanın sonrakı inkişaf mərhələsinə keçidini təmin edən amillərdən biri oldu.
Rəşad İsmayılov- Zərdab rayon Salahlı kənd ümumi orta ümumtəhsil məktəbinin direktoru
