Kimsəsiz Uşaqların Qoruyucusu və Sağlamlıq Nümunəsi
Zərifə xanım Əliyeva yalnız elm alimi kimi tanınmırdı; onun qəlbi hər zaman həssas və yardıma ehtiyacı olan insanların yanında atırdı. Xüsusilə kimsəsiz uşaqlar onun diqqətini cəlb edirdi. Uşaq evlərində yaşayan uşaqlar arasında yayılan traxoma xəstəliyi ilə mübarizə onun həyat missiyasına çevrilmişdi.
O, sadəcə laboratoriyada işləməklə kifayətlənmirdi. Zərifə xanım respublikanın şəhər və rayonlarını gəzərək xəstəliyin yaranma səbəblərini araşdırır, uşaq evlərinin gündəlik şəraitini yoxlayır və kompleks müalicə-profilaktik tədbirlərin həyata keçirilməsinə rəhbərlik edirdi. Onun səyləri nəticəsində traxoma xəstəliyinin yayılması əhəmiyyətli dərəcədə azaldı, uşaqların sağlamlığı qorundu və gələcək həyatları üçün ümid yarandı.
Zərifə Əliyeva yalnız tibbi yardımla kifayətlənmirdi. O, uşaqların təhsilini, psixoloji rifahını və həyat şəraitini yaxşılaşdırmaq üçün də çalışırdı. Onun humanist fəaliyyəti respublikada həm elm, həm də humanitar sahədə nümunə oldu. Hər bir uşaq üçün göstərdiyi qayğı, onun böyük ürəyinin, zəngin elmi potensialının və qeyri-adi insani keyfiyyətlərinin göstəricisi idi.
Bu gün də Zərifə Əliyevanın adı yalnız alim kimi deyil, həm də insanlara və uşaqlara qayğı göstərən böyük şəxsiyyət kimi xatırlanır. Onun həyatı sübut edir ki, elm və insanpərvərlik birləşdikdə, ən həssas təbəqələr üçün həqiqi dəyişikliyə səbəb ola bilər.
Rəsul Abbasov – Zərdab rayonu Alıcanlı kənd sakini
