Heydər Əliyevin hakimiyyətə qayıdışı Azərbaycanın xilası yolunda tarixi dönüş oldu
Azərbaycanın müstəqillik tarixində 1993-cü il xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Həmin dövrdə ölkəmiz ağır siyasi, iqtisadi və hərbi böhranla üz-üzə qalmışdı. Torpaqlarımız işğal olunur, yüz minlərlə insan doğma yurdlarından didərgin düşür, ölkə daxilində siyasi qarşıdurma və qeyri-sabitlik hökm sürürdü. Belə mürəkkəb şəraitdə Heydər Əliyevin yenidən siyasi hakimiyyətə qayıtması Azərbaycan xalqının böyük ümid və tələbinin nəticəsi oldu.
Xalq Heydər Əliyevin dövlət idarəçiliyindəki təcrübəsini və qətiyyətli mövqeyini yaxşı bilirdi. Onun sovet rəhbərliyində yüksək vəzifələrdən uzaqlaşdırılmasından sonra Azərbaycanda və xüsusilə Qarabağda vəziyyətin sürətlə pisləşməsi diqqətdən kənarda qala bilməzdi. 1980-ci illərin sonlarından Ermənistanın Azərbaycana qarşı ərazi iddiaları gücləndi, Qarabağda separatizm meyilləri genişləndi. Azərbaycanda isə həmin dövrün rəhbərliyi bu təhlükələrin qarşısının alınmasında lazımi siyasi iradə göstərə bilmədi.
1993-cü ilə gəldikdə ölkədə vəziyyət daha da ağırlaşmışdı. Ermənistanın hərbi təcavüzü nəticəsində Azərbaycan ərazilərinin bir hissəsi işğal edilmiş, təxminən bir milyon insan qaçqın və məcburi köçkün vəziyyətinə düşmüşdü. Ölkənin iqtisadi vəziyyəti olduqca ağır idi. İstehsal və iqtisadi əlaqələr zəifləmiş, enerji və digər təminat sahələrində ciddi problemlər yaranmışdı. Eyni zamanda, hakimiyyət daxilindəki qarşıdurmalar və siyasi böhran dövlət idarəçiliyini iflic vəziyyətinə gətirmişdi.
Belə bir şəraitdə Azərbaycan xalqı ölkənin parçalanmasının qarşısının alınmasını, siyasi sabitliyin təmin edilməsini və dövlətçiliyin qorunmasını istəyirdi. Məhz bu səbəbdən Heydər Əliyevin siyasi hakimiyyətə qayıdışı xalq tərəfindən böyük ümidlə qarşılandı. 1993-cü ilin oktyabrında Heydər Əliyevin Azərbaycan Respublikasının Prezidenti seçilməsi ölkənin tarixində yeni mərhələnin başlanğıcı oldu.
Ulu Öndər hakimiyyətə qayıtdıqdan sonra qarşısında çoxsaylı və mürəkkəb vəzifələr dayanırdı. Bir tərəfdən Ermənistan-Azərbaycan müharibəsi davam edir, digər tərəfdən ölkə daxilində siyasi sabitliyə təhlükələr mövcud idi. Separatçılıq meyilləri, dövlət çevrilişi cəhdləri, ağır iqtisadi vəziyyət və sosial problemlər dövlətçiliyi ciddi şəkildə sınağa çəkirdi. Heydər Əliyevin əsas məqsədlərindən biri ölkədə sabitliyi bərpa etmək və Azərbaycan dövlətçiliyini qorumaq idi.
Heydər Əliyevin siyasi xətti sonrakı illərdə Azərbaycanın inkişafının əsasını təşkil etdi. Ölkədə sabitliyin təmin olunması, iqtisadi inkişaf üçün əlverişli şəraitin yaradılması və beynəlxalq əlaqələrin genişləndirilməsi Azərbaycanın güclənməsinə imkan verdi. Bu siyasət sonrakı dövrdə Azərbaycanın iqtisadi və hərbi potensialının artmasına, nəticədə isə ərazi bütövlüyümüzün bərpası üçün möhkəm zəmin yaranmasına səbəb oldu.
Bu gün Azərbaycanın əldə etdiyi tarixi Zəfərlərə nəzər salarkən Ulu Öndər Heydər Əliyevin dövlətçilik irsinin əhəmiyyətini bir daha görmək mümkündür. Onun hakimiyyətə qayıdışı ölkənin ən ağır dövrlərindən birində dövlətçiliyin qorunmasına və Azərbaycanın gələcək inkişaf yolunun müəyyənləşdirilməsinə xidmət etdi. Heydər Əliyevin siyasi irsi bu gün də Azərbaycan dövlətinin inkişafında mühüm rol oynayır.
Ulu Öndərin ən böyük xidmətlərindən biri Azərbaycan dövlətini ağır böhrandan çıxararaq gələcək uğurlar üçün möhkəm təməl yaratması oldu. Xalqın Heydər Əliyevə olan inamı, milli birlik və dövlətçilik iradəsi Azərbaycanın bu çətin mərhələni geridə qoymasına imkan verdi. Bu baxımdan 1993-cü il Azərbaycan tarixində yalnız siyasi hakimiyyət dəyişikliyi deyil, dövlətçiliyimizin qorunması və ölkəmizin gələcək Zəfərlərinə aparan yolun başlanğıcı kimi qiymətləndirilə bilər.
Gülnaz Məmmədova – Zərdab şəhər sakini, təqaüdçü
